سوره القمر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
1به نام خداى گسترده مهر مهرورز
إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ
49حقيقت ما هر چيزى را به اندازه آفريديم.
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
50و فرمان ما جز يكى نيست، همانند چشم بر هم زدن.
وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
51و بيقين (افراد) مشابه شما را هلاك كرديم، پس آيا ياد آورنده (و پندگيرندهاى) هست؟!
وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ
52و هر چيزى كه انجامش دادند در نوشتههاى متين (نامه اعمالشان ثبت) است.
وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ
53و هر كوچك و بزرگى نوشته شده است.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ
54در حقيقت پارسايان (خود نگهدار) در بوستانهاى (بهشتى) و نهرها هستند.
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
55در جايگاه راستين، نزد بزرگ فرمانرواى توانا.
سوره الرحمن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمٰنُ
1به نام خداى گسترده مهر مهرورز؛ (خداى) گستردهمهر،
عَلَّمَ الْقُرْآنَ
2قرآن را آموزش داد؛
خَلَقَ الْإِنْسانَ
3انسان را آفريد،
عَلَّمَهُ الْبَيانَ
4« بيان »را به او آموزش داد.
الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ
5خورشيد و ماه، حساب شده (در حركت) اند،
وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ
6و گياه و درخت (براى او) سجده مىكنند.
وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ
7و آسمان را برافراشت، و ترازو (و معيار) را نهاد،
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ
8تا اينكه در مورد ترازو (و معيار) طغيان مكنيد.
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ
9و وزن را بر (اساس) دادگرى برپا داريد و ترازو را (نكاهيد و به مردم) خسارت نزنيد.
وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ
10و زمين را براى آفريدگان نهاد،
فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ
11در حالى كه در آن ميوه و درخت خرماى داراى شكوفه است،
وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ
12و دانه (هاى) داراى برگ و گياه خوشبوست.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
13پس (اى انسانها و جنيان) كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ
14انسان را از گل خشكيدهاى همچون سفال آفريد،
وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ
15و جن را از زبانه (رنگارنگ بىدود) آتش آفريد.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
16پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ
17(او) پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر است.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
18پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ
19دو دريا را درآميخت، در حالى كه روبروى همديگرند،
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
20(و) بين آن دو مانعى است تا به يكديگر تجاوز نكنند.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
21پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ
22از آن دو (دريا) مرواريد و مرجان بيرون مىآيد.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
23پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ
24و (كشتىهاى) روان گشته در دريا كه پديد آمده همچون كوههاست فقط از آن اوست.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
25پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ
26همه كسانى كه روى آن (زمين) هستند فناپذيرند،
وَ يَبْقيٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
27و ذات پروردگارت كه شكوهمند و ارجمند است باقى مىماند.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
28پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
29هر كس در آسمان و زمين است از او درخواست مىكند و او هر روز در كارى (و حالى) است.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
30پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ
31اى دو گرانمايگان (انسانها و جنيان) بزودى به (حساب) شما مىپردازيم.
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
32پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ
33اى گروه جن و انسان! اگر مىتوانيد از اطراف آسمانها و زمين نفوذ كنيد، پس نفوذ كنيد، (ولى) جز با تسلط نفوذ نمىكنيد.
سوره التکاثر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ افزونطلبى و فخر فروشى شما را سرگرم ساخت.
حَتَّي زُرْتُمُ الْمَقابِرَ
2تا اينكه به ديدار قبرها رفتيد.
كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
3هرگز چنين نيست، در آينده خواهيد دانست!
ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
4سپس هرگز چنين نيست، در آينده خواهيد دانست!
كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ
5هرگز چنين نيست، اگر (بر فرض) با علم يقينى مىدانستيد.
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ
6حتما دوزخ را مىديديد.
ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ
7سپس مسلما با ديده يقين آن را مىديديد.
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
8سپس در آن روز قطعا از نعمتها بازپرسى خواهيد شد.
